همه من ..........................

منم و یک دل درمانده که دیوانه ی توست و خیالی که پَریش از رُخ مستانه ی توست

اين همه قافيه كز خاطرِ من ميگذرد حاصل مستی ام از یادِ چو میخانه ی توست

من به دنبالِ تو از میکده ها رد شده ام این دل افسونِ شرابی ست كه در خانه ی توست

سر سودازده در پیچ و خمِ زلفِ خیال روز و شب منتظرِ تکیه گهِ شانه ی توست

من هزار و یکمین قصه ی شب را گفتم باز این شب زده، بیدار ز افسانه ی توست

تو به اشعارِ من آن گنجِ نهان از ازلی و دلم بس که خرابت شده، ویرانه ی توست

کعبه عشقی و من دورِ سرت میچرخم قبله گاه غزلم، روی چو بتخانه ی توست

همه من .............................